تنها تفاوت با جلو بازو دمبل وضعیت ساعد است: کف دستها رو به هم، مثل گرفتن چکش.
عضلات درگیر
نقش
عضله
کار در این حرکت
اصلی
بازویی
آرنج را خم میکند؛ وضعیت ساعد روی آن اثری ندارد
اصلی
بازوییزنداعلایی
در حالت میانی ساعد بهترین وضعیت کشش را دارد
کمکی
دوسر بازویی
آرنج را خم میکند، اما سهمش کمتر از جلو بازوی معمولی است
ثابتکننده
دلتوئید قدامی و عضلات چرخانندهٔ شانه
بازو را کنار بدن نگه میدارند
ثابتکننده
ذوزنقه و متوازیالاضلاع
کتف را ثابت نگه میدارند
ثابتکننده
عضلات ساعد
دمبل را میگیرند و مچ را صاف نگه میدارند
ثابتکننده
عضلات مرکزی
جلوی تاب خوردن تنه را میگیرند
مخالف
سهسر بازویی
باید شل شود
مبدأ و انتهای عضلهٔ هدف
عضله
مبدأ (ثابت)
انتها (متحرک)
بازویی
نیمهٔ پایینی جلوی استخوان بازو
برجستگی زنداسفل در ساعد
بازوییزنداعلایی
لبهٔ خارجی پایین استخوان بازو
انتهای پایینی زنداعلی، نزدیک مچ
چرا سهم دوسر کم میشود
دوسر بازویی دو کار دارد: خم کردن آرنج و سوپینیشن ساعد. وقتی ساعد در حالت میانی است، دوسر در بهترین وضعیت خود نیست و بار بیشتری به بازویی و بازوییزنداعلایی میرسد. این حرکت نمونهٔ خوبی است از اینکه تغییر گرفتن دست، عضلهٔ هدف را عوض میکند بدون اینکه حرکت مفصل تغییر کند.
چه چیزی باید ثابت بماند
بازو: آرنج کنار بدن.
ساعد: شست در تمام حرکت رو به بالا؛ نمیچرخد.
مچ: در امتداد ساعد.
تنه: بدون تاب خوردن.
فازها و نوع انقباض
فاز
چه میشود
انقباض عضلات هدف
بالا آوردن
آرنج خم میشود
کوتاهشونده
مکث بالا
دمبل نزدیک شانه
ایستا
پایین بردن
آرنج با کنترل باز میشود
بلندشونده
اجرا
صاف بایستید، دمبلها کنار بدن، کف دستها رو به ران.
بدون چرخاندن ساعد، آرنج را خم کنید تا دمبل نزدیک شانه برسد.
یک لحظه مکث کنید.
در دو تا سه ثانیه پایین ببرید.
خطاهای رایج
خطا
چه اتفاقی در بدن میافتد
اصلاح
چرخاندن ساعد در بالا
حرکت به جلو بازوی معمولی تبدیل میشود و دوسر کار را میگیرد